Van k(r)amperen naar micro-avontuur

Van k(r)amperen naar micro-avontuur

Daar zit ik dan; in m’n tiny-trekkerstent, slaapzak om me heen gewikkeld, pizza te eten. In de hoop dat deze niet koud wordt voordat ‘ie op is.

Jongens, ik ben heus wel wat gewend! Heb te maken gehad met ruim onder nul, sneeuw en gure stormen. Maar ja, dan stond ik op een 6.000 meter hoge gletsjer of in een maanlandschap op IJsland. Nu stond ik.. op de Harsdennerkamp. Een natuurcamping bij de Veluwe. Omdat ik er even tussen uit wilde. Een druk op de pauzeknop. Tijd en ruimte om met afstand te kunnen kijken naar mezelf en mijn bedrijf. En dat alles het liefst in de natuur. De voorspellingen zagen er prima uit. En ik ben een groot kampeerliefhebber. Maar dat viel flink tegen!

Amper 10 graden was het toen ik mijn pizza gretig naar binnen zat te werken. En hoewel ik barre omstandigheden in de outdoors omhels – vaak levert dat magische momenten met je vrienden op (we’re in this together!), ben je extra trots op wat je bereikt én heb je bij thuiskomst sterke verhalen te vertellen – ging dat voor mij dit keer niet op. De ongemakkelijkheid in de kou won het niet van het buitenleven-gevoel. Kou tijdens een beklimming van een berg is voor mij toch echt een andere belevenis dan kou op een Hollandse camping.

Was het alleen maar kommer en kwel? Nee hoor! Ik heb me vermaakt. Joga, slacklinen, met de racefiets op pad, wandelen, lezen, schrijven, wakker worden met de vogels, mezelf verwennen met pizza omdat ik het echt te koud vond om te koken, lekkerbekkend op mijn koffie wachten waarop het gas het begeeft (lees: geen koffie), onder de douche stappen terwijl ik mijn handdoek vergeten ben en ga zo maar door 😉.

Wat ik ervan heb geleerd, is dat ook al vind ik het soms spannend om alleen op pad te aan; ik red me wel! Maar ook dat ondanks dat ik het belangrijk vind om dingen alleen te (kunnen) doen – zeker wanneer je iets héél graag wilt, maar niemand mee wilt of kan – ik ervan houd om sámen te beleven. Dan kom ik makkelijker in een flow. En samen heb ik sneller lol. Ik heb het wel gedaan hoor; geglimlacht om en met mezelf 😉. Maar echt hartelijk hardop lachen, daar heb je er voor mij toch minimaal twee voor nodig. Betekent dit dan dat ik niet meer alleen op pad ga? Nee, zeker niet! Ik heb weer veel geleerd over mezelf en de wereld om me heen, dit keer dichterbij huis. Mijn mindset ging van kramperen naar micro-avontuur. En daar word ik oprecht blij van.

Tips voor als je er ook tussen uit wilt – want even serieus, als het een paar graden warmer was geweest, had ik een FAN-TAS-TISCHE tijd gehad:

Laat het me weten als je tips hebt voor micro-avonturen :)!

hannah

Leave your message