Tag Archive lef

Waarom moeilijk doen, als het samen kan

Ik wil vooruit. In beweging zijn. Groeien. En in het kader van ‘waarom moeilijk doen, als het samen kan’ (bron: Loesje) organiseer ik maandelijks met drie vriendinnen een intervisie. Niet alleen gezellig, maar ook bijzonder leerzaam. Ik krijg hier veel vragen over, dus deel graag de ins & outs.

Allereerst, wat is intervisie nu precies? Intervisie is regelmatig, gestructureerd overleg met gelijkgestemden. Vaak onder vakgenoten. Maar zelf vind ik het vooral ook heel verfrissend om te sparren met mensen uit andere disciplines. Zo is bij ons de één selectiepsycholoog, de anderen marketing content specialist en travel expert. Maar nog fijner; we hebben een pallet aan complementaire kernkwaliteiten en sterkten. Zo is de één een kei in gerichte vragen stellen, denkt de ander makkelijk in concepten en heeft de ander weer een aanstekelijke energie. En allemaal hebben we een gedeelde passie voor persoonlijke en loopbaanontwikkeling.

Iets voor jou? Als je wilt groeien in jouw vak of als persoon en als je graag bijdraagt aan de ontwikkeling van anderen. Mij brengt het elke keer weer nieuwe (concrete) ideeën, waardevolle inzichten en een fijne dosis inspiratie. En niet te vergeten; verbinding. Want oh boy wat leren we elkaar kennen!

Mijn ideale recept voor intervisie:

  • Gelijkwaardigheid: we komen allemaal wat halen en brengen, en dat is in balans.
  • Structuur: het gebruik van werkvormen is dé manier om niet te blijven hangen koffieleuten, maar er voor iedereen echt wat waardevols uit te halen.
  • LSD: intervisie gaat om samen leren en ontdekken, niet om discussiëren. Luister, vat samen en vraag door.
  • Lef: de keuze om niet alleen onderwerpen te kiezen die op de oppervlakte drijven, maar de moed om jezelf kwetsbaar op te stellen.
  • Food for thought: in het kader van zelfcompassie, trakteert de host ons elke intervisie op wat lekkers. Ook niet onbelangrijk 😉.

Nog wat praktische tips & tricks:

  • Laat de eerste bijeenkomst een inventarisatie van de verwachtingen zijn. Wat kom je brengen, wat hoop je eruit te halen en wat heb je nodig?
  • Eén van mijn favoriete werkvormen is de roddelmethode. Google en gij zult vinden.
  • Plan alvast een aantal bijeenkomsten vooruit; bijvoorbeeld één keer per maand.
  • ‘What happens in intervisie, stays in intervisie’.. vertrouwelijkheid is key!
  • Rouleer de organisatie van de intervisie zodat iedereen eigenaarschap draagt en je jouw eigen twist aan een sessie kunt geven.

Heb jij tips voor leuke werkvormen bij intervisie? Ik hoor ze graag :).

Help! Een olifant in de zaal.

Die olifant in de zaal. Je ziet ‘m. Iedereen ziet ‘m. Durf je hem bespreekbaar te maken?

Vorige week gaf ik voor het eerst een training aan een combinatie groep; leerlingen uit het reguliere onderwijs en leerlingen uit het speciaal onderwijs. Ik zag dat vooral de jongeren ‘zonder beperking’ het spannend vonden. Het was erg stil, er werd wat gegiecheld en onrustig op de stoelen geschoven.

Een werkvorm die helpt om verbinding te faciliteren is ‘Over de streep’. Je vraagt deelnemers die het met een bepaalde stelling eens zijn, of op wie een bepaald kenmerk van toepassing is, over een streep te lopen. Zo wordt er kennisgemaakt, een actieve houding gestimuleerd en vooral ook worden gemeenschappelijke kenmerken benadrukt. Van ‘mijn vrienden zijn heel belangrijk voor mij’ tot ‘er zitten ook positieve dingen aan het hebben van een beperking’. .. Wat?! Dacht ik toen ik die vraag las. Kan en durf ik nu al (lees: zo vroeg in de training) deze stelling hardop uit te spreken?

Als trainer wil je in een korte tijd een sfeer van veiligheid en vertrouwen creëren. Zodat deelnemers optimaal kunnen leren. En aan een olifant die maar pontificaal in de ruimte blijft staan, heb je werkelijk niets. Maar voelen de deelnemers zich al voldoende veilig voor een stelling die de olifant bloot legt?

Ik besloot ervoor te gaan. En tot mijn verbazing bewogen bijna alle jongeren met een beperking over de streep. Om vervolgens in geuren en kleuren te delen wat voor positiefs ze uit hun beperking haalden. Van altijd ergens kunnen zitten (jongen in een rolstoel), tot niet in de rij hoeven te staan in de Efteling (meisje die moeilijk ter been was). Nee, natuurlijk – als ze het voor het kiezen hadden – hadden ze geen beperking gehad. Maar, ze maakten er het beste van en deelden met elkaar de tips & tricks om er nog meer positiefs uit te kunnen halen.

Ik wist pas dat het ijs echt gebroken was toen de deelnemers in kleine gemengde groepen hun eigen sterke punten deelden. Een van hen ging ervoor; ‘Maaruhm, wát hebben jullie nu eigenlijk precies?’ En zo ontstonden er prachtige gesprekken.

Het faciliteren van het gesprek over de olifant is spannend. Je weet niet precies wat je teweeg brengt. Je vraagt je wellicht af of je het allemaal wel goed kan ‘opvangen’. Mijn tip? Wees niet bezig met wat er kan gebeuren, maar met het doel van jouw training.

Heeft de onbesproken olifant impact op het groepsproces en/of het individuele leerproces? Zwengel je lef aan en zet de eerste stap. Of kun je de olifant gebruiken om jouw training te verdiepen? Denk aan jouw hogere doel en spreek je uit, met tact. Maar bovenal; heb vertrouwen in de capaciteit van je deelnemers om hier mee om te gaan. Vertrouwen vertaald zich in respect. Een belangrijke bouwsteen voor een optimaal leerproces.