Tag Archive trainer

Focus

Onzeker was ik. Of ik wel genoeg focuste. Op een doelgroep, aanbod, .. Want alleen dan kun je je echt onderscheiden (en cashen), las ik in verschillende blogs en werd me toegegooid in gesprekken. Goed bedoeld advies. Dat wel. Maar het zat me niet lekker.

Tot ik een serie trainingen aan gedetineerden gaf. Over kernkwaliteiten. Wat werd er veel moois geleerd en ontdekt! Door mij minstens net zoveel als door de deelnemers 😉. En toen wist ik het! Sterktes zijn niet gebonden aan leeftijd. Waar ik me eerst wilde richten op jongeren, besefte ik dat iedereen het recht heeft op inzicht hierin.

En dan nog iets. Groepsdynamica vind ik een feest. Het trainersvak is zeg maar écht mijn ding. Maar ik haal ook plezier uit het bedenken van creatieve, didactisch leerconcepten. En mensen individueel begeleiden bij het uitzetten van hun eigen koers is waardevol. Tel daar mijn wens om te spreken bij op en je hebt een flinke mix. Een mooie wel, want hij werkt complementair.

Focus ik dan helemaal niet? Jawel. Ik kies voor straalkracht. Als je weet waar jij sterk in bent/jouw team sterk in is, kun je het beste eruit halen, met daadkracht & plezier. 

Wat ik hiermee wil zeggen? Kies voor dat wat bij jou past. Vanuit jouw sterkten en met bevlogenheid, is heel veel mogelijk.

Kan ik je even spreken?

“Hannah, kan ik je even spreken?” Dat vroeg één van de handbalspeelsters die ik coachte tijdens de California Cup. Het team bestond uit een mix van nationaliteiten, leeftijden en handbalervaring. Zij was Iraanse en had een jaar gehandbald tijdens haar high school. Haar directe concurrente? Een Deense die opgroeide in een handbalcultuur en op hoog niveau heeft gebald.

Ons doel voor het toernooi was duidelijk en met iedereen afgestemd; de beker mee naar huis. Om zo onze reis naar de USA Handball Nationals sterk in te zetten. Dat kon betekenen dat niet iedereen (evenveel) speelminuten zou krijgen.

“Hannah, kan ik je even spreken?” Shoot! Dacht ik. Ze had nog geen moment op het speelveld gestaan. En ik was in dubio. Toen vertelde ze me dat ze super trots was op het team en begreep waarom ze nog niet had gespeeld. Ze wilde er alles aan doen om het team te steunen door vanaf de wisselbank haar teamgenoten op het veld toe te juichen. Haar vader zou echter naar de laatste wedstrijd komen kijken en had haar nog nooit zien sporten. In Iran mogen mannen vrouwen namelijk niet zien sporten. Dus of ze niet, al was het een minuutje, het veld op mocht? Omdat dit veel voor haar en haar vader zou betekenen.

En wat gebeurt er? De laatste wedstrijd. Vijf minuten per helft staat ze op het veld, en.. ze scoort! Het eerste wat ze deed was omhoog kijken naar haar vader die tussen het publiek op de tribune zat. Kippenvel.

Ik moet nog vaak aan haar denken en zie met regelmaat foto’s van het handbalteam uit San Francisco op social voorbij komen. Trots ben ik op haar doorzettingsvermogen.

Doorzettingsvermogen. Een onwijs belangrijke eigenschap voor het omgaan met tegenslag. Volharden in wat je doet en wilt, ondanks de hindernis. Maar hoe ontwikkel je nu de kracht om door te zetten? Drie concrete tips:

  1. Weet wat je wilt (bereiken). Stel een duidelijk doel. En kies iets wat je écht belangrijk vindt. Dat maakt het zoveel makkelijker om het doel uiteindelijk ook te halen en de weg er naar toe vele malen plezieriger.
  2. Deel jouw einddoel op in kleine stappen.
  3. Vier elk behaald mini-doel.

In een eerdere blog ‘De beslissing om ‘altijd maar doorgaan’ niet meer te zien als iets om trots op te zijn’ schreef ik dat wanneer jouw doorzettingsvermogen de signaleren van je lijf met regelmaat negeert, het een valkuil is. Het is ontzettend belangrijk om daarbij stil te staan en je doorzettingsvermogen te temperen totdat deze weer nuttig voor je is. Een pas op de plaats, of een nieuwe aanpak levert dan meer op. Albert Einstein zei niet voor niets; ‘We cannot solve problems with the same thoughts we used when we created them’.

Ik geloof wel dat je vaak meer kunt dan je denkt. Dus doorzettingsvermogen in combinatie met nieuwsgierig (naar jouw capaciteit en de wereld om je heen), creativiteit (in jouw manier om nieuwe oplossingen te bedenken) en vertrouwen (in wie je bent en wat je kunt) zijn wat mij betreft een gouden stel eigenschappen!

Het vieren van kleine stappen, is iets waar ikzelf pas de laatste jaren mee bezig ben. Een aanrader! Ik ben benieuwd; hoe vier jij jouw grote en kleine successen?

Help! Een olifant in de zaal.

Die olifant in de zaal. Je ziet ‘m. Iedereen ziet ‘m. Durf je hem bespreekbaar te maken?

Vorige week gaf ik voor het eerst een training aan een combinatie groep; leerlingen uit het reguliere onderwijs en leerlingen uit het speciaal onderwijs. Ik zag dat vooral de jongeren ‘zonder beperking’ het spannend vonden. Het was erg stil, er werd wat gegiecheld en onrustig op de stoelen geschoven.

Een werkvorm die helpt om verbinding te faciliteren is ‘Over de streep’. Je vraagt deelnemers die het met een bepaalde stelling eens zijn, of op wie een bepaald kenmerk van toepassing is, over een streep te lopen. Zo wordt er kennisgemaakt, een actieve houding gestimuleerd en vooral ook worden gemeenschappelijke kenmerken benadrukt. Van ‘mijn vrienden zijn heel belangrijk voor mij’ tot ‘er zitten ook positieve dingen aan het hebben van een beperking’. .. Wat?! Dacht ik toen ik die vraag las. Kan en durf ik nu al (lees: zo vroeg in de training) deze stelling hardop uit te spreken?

Als trainer wil je in een korte tijd een sfeer van veiligheid en vertrouwen creëren. Zodat deelnemers optimaal kunnen leren. En aan een olifant die maar pontificaal in de ruimte blijft staan, heb je werkelijk niets. Maar voelen de deelnemers zich al voldoende veilig voor een stelling die de olifant bloot legt?

Ik besloot ervoor te gaan. En tot mijn verbazing bewogen bijna alle jongeren met een beperking over de streep. Om vervolgens in geuren en kleuren te delen wat voor positiefs ze uit hun beperking haalden. Van altijd ergens kunnen zitten (jongen in een rolstoel), tot niet in de rij hoeven te staan in de Efteling (meisje die moeilijk ter been was). Nee, natuurlijk – als ze het voor het kiezen hadden – hadden ze geen beperking gehad. Maar, ze maakten er het beste van en deelden met elkaar de tips & tricks om er nog meer positiefs uit te kunnen halen.

Ik wist pas dat het ijs echt gebroken was toen de deelnemers in kleine gemengde groepen hun eigen sterke punten deelden. Een van hen ging ervoor; ‘Maaruhm, wát hebben jullie nu eigenlijk precies?’ En zo ontstonden er prachtige gesprekken.

Het faciliteren van het gesprek over de olifant is spannend. Je weet niet precies wat je teweeg brengt. Je vraagt je wellicht af of je het allemaal wel goed kan ‘opvangen’. Mijn tip? Wees niet bezig met wat er kan gebeuren, maar met het doel van jouw training.

Heeft de onbesproken olifant impact op het groepsproces en/of het individuele leerproces? Zwengel je lef aan en zet de eerste stap. Of kun je de olifant gebruiken om jouw training te verdiepen? Denk aan jouw hogere doel en spreek je uit, met tact. Maar bovenal; heb vertrouwen in de capaciteit van je deelnemers om hier mee om te gaan. Vertrouwen vertaald zich in respect. Een belangrijke bouwsteen voor een optimaal leerproces.